Strona głowna

wtorek, 16 czerwca 2015

13. Bella

Kaja.. kasztanowa moja Kaja. Nowa Kaja. Wielki, ciężki kamień - spadł mi z serca w którym zamieszkała Kaja i ... Bielik.
Bielik... biały koń o ciemnej grzywie. Mój nowy koń, dzięki któremu przeżyłam coś niesamiwitego.
Tak naprawdę to pierwszy raz tak strasznie się o kogoś martwiłam, bo dzięki Bielikowi powstało to całe zamieszanie, przez które od nowa zakochałam się w Kaji.... zaraz, zaraz co to za imie - Kaja. Wogóle nie dla konia, złamie zasady osobowości i zmienie to imie bo dla konia wogóle nie pasuje takie imie. Ale... jakie imie... hmm.. WIEM! Bella. Tak, wiem że nie można zmieniać ale Kaja to okropne imie i nie pozwole aby mój koń takie nosił.
-Beti! chodź mi pomóc z walizkami! - woła mama
-ok. już idę! - odwołuje. Przytuliłam mocno Bellę oraz Bielika i pobiegłam do mamy. Rozpakowałam swoją walizkę do szafy (przeznaczonej dla mnie w pokoju gościnnym w którym tak naprawdę tylko ja nocuje i można powiedzieć, że to mój pokój u babci) i żuciłam się na łóżko - zasnęłam nawet nie wiem kiedy. Gdy się obudziłam było już całkiem ciemno, spojżałam na zegarek stojący obok łóżka, była 23. Zeszłam na dół, weszłam do kuchni, a na stole leżała jeszcze ciepła szarlotka babci roboty. Nałożyłam sobie kawałek gdy babcia weszła do kuchni:
-dobre ciasteczko? - zapytała
-jak zwykle pyszne -odpowiedziałam
-cieszę się, że ci smakuje - ucieszyła się
-Babciu...
-tak?
-czy mogę cię o coś spytać? - zirytowałam się.
-iczywiście. Jak to mówi młodzież... wal śmiało! hehe

poniedziałek, 15 czerwca 2015

12. Cztery kopyta i rozwiana grzywa, Kaja i Bielik tak się nazywa.

Na szczęście było już blisko. Wysiedliśmy: babcia czekała na nas przy wejściu do domu.
- w końcu nadeszła chwila prawdy - pomyślałam - chcę znać prawdę? czy jestem gotowa? a jak on umarł? a jak jest chory i cierpi? - myślałam. Babcia podeszła do mnie, chyba po mojej minie poznała, że coś jest nie tak.
- kochanie... co się dzieje? - spytała babcia
-nie żyje? cierpi? - zaczęłam wypytywać babcie
-kto? kto? - zdziwiła się
-Kaj.... - zaczęłam gdy nagle dziadek przerwał mi śmiechem
-he he he... a o to chodzi, choć za mną. -razem z Adamem poszliśmy za dziadkiem. Nie wiedziałam co myśleć. Czy dziadek chciał się pozbyć konia i cieszy się, że zdechł? Wogóle to do niego nie podobne, muchy nigdy nie skrzywdził, a co dopiero konia. I to dosłownie, kiedyś chciałam zabić muchę, a dziadek powiedział żebym ją zostawiła, bo wystarczy ją wypuścić na dwór.
Ale z drugiej strony... hmm... .
Doszlliśmy w końcu do pastwiska Kajtka... nie było go tam... od razu wyobraziłam sobie, że uciekł.
-Kaja!!!... Kaja!!! .... -zaczął wołać dziadek.
-dziadku to Kajtek... ogier nie Klacz - uświadomiłam dziadkowi
-no.... nie do końca... - zaprzeczył
-jak to... - zdziwił się Adam
-co to oznacza? - nie wiedziałam co myśleć
-he he he! Bielik! Kaja! chodźcie tutaj! - tymi słowami zupełnie nas zmieszał, ale po chwili wszystko stało się jasne... no nie do końca czdmu Kajtek to Kaja i... zaraz się okaże.
- postanowiliśmy z babcią zrobić ci niespodziankę -zaczął dziadek - kupiliśmy ci drugiego konia od mojego kolegi. Był to ogier ponieważ wiadomo co by się stało jak ogier i klacz... no więc 2 konie ci jak narazie starczą, jednak...
-jednak co? - zapytałam mega zaciekawiona
-Kajtek okazał się Kają czyli stało się to, że Kajtek, a raczej Kaja z Bielikiem spodziewają się źrebiąt. - Byłam tak zdziwiona, zamieszana, szczęśliwa, że nie wiedziałam co zrobić. Miałam ochotę rzucić się na dziadka, na... Kaje, Bielika, Adama, biegać po całym podwórku, ale skończyłam na wspólnym przytuleniu Adama i dziadka.
Adam poszedł z dziadkiem do sadu nazrywać jabłka na szarlotkę, a ja zostałam z Kają i jej partnerem, a moim nowym koniem sam na sam.

A co było dalej dowiecie się w kolejnym "odcinku". Jeżeli cuś nie tak to sorki, ale piszę na tel ;)

niedziela, 14 czerwca 2015

11. Dowiem sie w końcu?!

Następnego dnia rano wyruszyliśmy do babci.
Choć do babci trzeba liczyć dobre 3 godziny to i tak męczyła mnie jedna myśl, co z Kajtkiem. Choć tego nie chciałam... wymyślałam różne scenariusze. A to, że Kajtek umarł, albo zachorował, albo uciekł bo za mną tęsknił i chciał mnie odnaleźć, itp, itd.
-Beti, co taka zamyślona całą podróż jesteś? - pyta tato zerkając na mnie z przedniego lusterka.
-a jak myślisz? - odpowiedziałam
-Kajtek?
-co z nim? - odpowiedziałam dając tacie do zrozumienia, .że to o niego chodzi
-nic - odpowiedział
-tato...
-co?
-co z Kajtkiem?!
-a co ma być?
-już wie, że o Kajtka chodzi.. - przerwała mama
-powiedziałaś jej? - zdziwił się tato
-nie ale usłyszała jak mamroczesz pod nosem - powiedziała mama
-no więc co z nim... co się stało Kajtkowi??!! - wrzasłam a gulą w gardle (tak mam jak chcę coś powiedzieć a jestem na pograniczu z płaczem.
-Berta uspokój się - spojrzał na mnie Adam.
-To nic nie da - powiedział półszeptem
-wiem, ale... nie ważne - i powróciłam do moich rozmyśleń.
Droga mi się strasznie dłużyła. Z jednej strony strasznie chciałam wiedzieć co się stało, ale z drugiej strony bałam się poznać prawdę. Wreszcie nadszedł ten czas, ten moment gdy... popsuł nam się samochód i nie mogliśmy pojechać dalej!!!!!!
-cholera jasna, silnik padł! - krzyknął tata zerkając do maski
-no nie mów mi - zdezorientowała się mama
-mówiłem, żeby pożyczyć samochód od twojego brata, to ty nie... - zaczął kłótnie tato
-było powiedzieć, że jest z nim tak źle
-a co nie wiedziałaś, że to stary rupieć! - tata
-uspokójcie się! Kłótnią nic nie zdziałacie, a po za tym zadzwoniłam do dziadka. Juz po nas jedzie. - uspokoiłam rodziców.
-a pomyślałaś o aucie? - spytała się mama
-tak... dziadek ma znajomego, który pracuje w warsztacie i ma ten... ten, no... wiesz o co mi chodzi, yyyy..
-no nie, nie wiem o co Ci chodzi - zdziwił się tato.
-chodzi Ci o to auto co odholowuje samochody? - spytał Adam
-dokładnie! - potwierdziłam słowa Adama
-aa..
Rodzice ze sobą rozmawiali co dalej, jak wrócimy itp., Adam grał na PS3, a ja usiadłam na polu i zadzwoniła do mnie Sylwia. Opowiedziałam jej wszystko, co się działo do tej pory. W końcu dziadek przyjechał z kolegą zabrali samochód, zabrali nas i pojechaliśmy do Kajtka.

Co dalej... dowiecie, sie w kolejnym rozdziale. Zbliżają sie wakacje, a to oznacza bardzo dużo wolnego czasu, a to oznacza ROZDZIAŁY!! :) kometujcie, obserwujcie, zapraszajcie znajomych do czytania. Cześć!

wtorek, 18 listopada 2014

10. Kajtek, co się stało.. ??

Skończyło się snapchigo i trzeba chodzić do szkoły :( Jednak to nie był zwykły smutny powrót do szkoły tylko bardzo smutny, ale o tym później:
obudził mnie budzik, stałam, zjadłam śniadanie, obudziłam Adama i zbieraliśmy się do szkoły gdy tato wybiegł z sypialni latał po mieszkaniu jak szalony. Adam się spytał:
-co się stało tato?
-po szkole się dowiecie - odpowiedział
-co się stało? coś z Kajtkiem? - spytałam z niespokojem
-yyyy... nieee... - powiedział - nie będę ich martwił - powiedział szeptem żebyś my nie usłyszeli. Strasznie się zmartwiłam, ale udałam, że nie słyszałam. Gdy szliśmy do szkoły cały czas rozmyślałam o koniu i co się mogło stać.
-co się tak zamartwiasz? - spytał Adam 
-nic.. boje się, że mogło coś się z Kajtkiem stać
-nie martw się na pewno nic z Kajtkiem - powiedział
-alee... - zaczęłam mówić, że słyszałam co tato mamrotał, ale nie chciałam go dodatkowo martwić. W szkole na lekcjach byłam nie dostępna, nawet urok Antka mnie nie zachwycał. Dziewczyny namiętnie się pytały co się dzieje, jednak na początku nie chciałam im powiedzieć no ale jednak powiedziałam.
-jak się zbieraliśmy do szkoły to tato sie zerwał i zbierał się jak na dłuższą drogę i jak się Adam spytał co się dzieje to powiedział, że dowiemy się potem jednak słyszałam jak pod nosem mamrotał o Kajtku - zwierzyłam się. 
-Kajtek to ten koń? - spytał się Antek
-takkk... - odpowiedziała Sylwia.
Po szkole pobiegłam do domu (Adam miał jeszcze lekcje) dowiedzieć się co się stało. 
-Mamo! Mamo! Co się stało Kajtkowi!? - wbiegłam do domu zapominając o tym, że udaję, że nie wiem, że to Kajtkowi co sie stało.
-przecież mówiłam tacie, żeby nie mówił - odpowiedziała mama
-sama usłyszałam jak tata gada coś pod nosem. Co się stało!??-dowiesz się jak Adam wróci, a teraz pakuj się do babci bo jedziemy tam na dwa dni. - mama
-ok - odpowiedziałam z niepokojem. Spakowałam się i przeglądałam zdjęcia jakie zrobiłam Kajtkowi. Gdy wrócił Adam wbiegliśmy do kuchni i mama nie chciała nam powiedzieć:
-mamo! obiecałaś! - zdenerwowałam się na mamę
-nie chce was niepokoić niepotrzebnie. Powiem tylko tyle, że nic strasznego się nie dzieje. I Adam pakuj się bo jutro z rana jedziemy do babci na dwa/trzy dni.
-okej, ale obiecuj, że nic Kajtkowi złego sie nie dzieje - Adam
-obiecuje - powiedziała mama która powróciła do czytania gazety. Zdenerwowana poszłam do pokoju i przeglądałam fejsa. 
Następnego dnia rano wyruszyliśmy do babci.....

 A co się stało Kajtkowi i co będzie dalej dowiecie się już  kolejnym ''odcinku'' (oczywiści, że poście XD) 
Jeśli coś Ci, się niepodoba wzróć uwagę ale nie wulgarnie!! I proszę komentujcie, to bardzo motywuje ;) 
Sorki, że nie było tak długo posta, ale chodzę do gimnazjum i wiecie naukaa... :( papa

poniedziałek, 18 sierpnia 2014

9. Niestety wracamy do domu.

Jutro niestety wracamy do domu bo tata i mama idą do pracy, ale my z Adamem mamy jeszcze ponad tydzień wolne. Więc zaraz po przebudzeniu oczywiście poszłam do Kajtka wyczyściłam go poszłam do babci spytać się czy mogę pojechać na nim do pobliskiego lasku. Oczywiście mama pozwoliła ale powiedziała, żebym jeździła tą drogą co zawsze nią na spacery chodzimy. Szybko pobiegłam do Kajtka, osiodłam go popędziłam do lasku. Było pięknie, była wąziutka drużka w śród drzew, ptaszki świergotały, słońce próbowało się przebić przez liście drzew, a kwiaty koło dróżki kolorowo kwitły. Z tytułu, że zapomniałam zwolnić droga bardzo szybko mijała i wybiegłam z lasku prosto na miejską bardziej ruchliwą drogę. Gdy wróciłam do domu babcia miała dla nas obiad.
Przy obiedzie:
-i jak było na wycieczce konnej? - spytał tata
-super! a jak pięknie! - odpowiedziałam
-czyli koń się sprawdza? - spytała babcia
-oczywiście! Od teraz będę tu częściej przyjeżdżać - powiedziałam z radością
-bardzo się cieszę - odpowiedział dziadek
-o to nam chodziło, bo tak rzadko przyjeżdżaliście, że nawet Marek bywał częściej (mamy brat) - powiedziała babcia zwracając się do rodziców
-mamo nie przesadzaj, przecież Marek mieszka bliżej to po pierwsze, a po drugie my pracujemy - powiedziała mama. Zjadłam obiad i z Adamem poszłam się spakować. Smutno mi było bo nie chciałam opuszczać Kajtka. Spakowałam się i poszłam jeszcze na chwilę do Konia.
- Berta!!!  - przyszedł Adam - mama Cie woła bo już późno a przed nami długa droga wiec trzeba się wyspać.
-dobra już idę. - odpowiedziałam. Pogłaskałam,  przytuliłam i pożegnałam się z Kajtkiem.
-papa koniku - powiedział słodko Adam.Wzięłam Adama na ręce i poszliśmy do domu spać.
-Berta... - zaczął budzić mnie Adam.
-co. - spytałam
-mogę się do ciebie przytulić? bo miałem zły sen.
-Adam nie wydziwiaj idź do mamy. - opowiedziałam wkurzona.
-yhym - odpowiedział Adam. Potem to nie wiem co było bo od razu zasnęłam.
Rano:
-Berta! Wstawaj czas jechać! - budził mnie tato po swojemu. czyli najpierw mówi śmiesznym głosem a potem mnie łaskocze. Wstałam zjedliśmy śniadanie, zebraliśmy się, poszłam na chwilę do Kajtka i pojechaliśmy. Droga tym razem minęła mi szybko i wróciliśmy do naszego domu.

niedziela, 17 sierpnia 2014

8. Co dalej...

Rano obudziło mnie pianie koguta. Nie lubię go za bardzo ale ok. Wstałam i  zeszłam na dół, babcia już wstała i siedziała w kuchni.
-dzień dobry babciu :)
-a dzień dobry dzień dobry, jak się spało?
-a dobrze miałam kolorowe sny :)
-ooo.. to miło
- a co porabiasz? - spytałam
-sweterek dla Ciebie i Adasia - odpowiedziała
-oo.. to miło - odpowiedziałam. Zjadłam śniadanie, umyłam się i oczywiście poszłam do Kajtka. Długo nie posiedziałam u niego ponieważ przypomniało mi się o wczorajszym postanowieniu, że kupię siodło i różne potrzebne rzeczy dla konia. Więc wróciłam do domu i odpaliłam laptopa i szukałam rzeczy. Adam i reszta rodzina już wstała.
-co robisz? - spytał się Adam wchodząc do pokoju.
-kupuje rzeczy dla Kajtka typu siodło, wodze itp.
-aha - powiedział i wpatrywał się w monitor. Zadzwoniła Aszli czy możemy się spotkać, ale powiedziałam jej, że jestem u dziadków i opowiedziałam o Kajtku. Była zachwycona Kajtkiem ;) . Potem zadzwoniła Diana a potem Sylwia. Po rozmowach babcia zawołała mnie i Adama na obiad. Po obiedzie Przyszły paczki z rzeczami które zamówiłam, byłam bardzo zdziwiona, że tak szybko przyszły ledwo 4 godziny minęły.. (takk.. długo rozmawiałam z dziewczynami). Zamówienie się zgadzało więc poszłam od razu do Kajtka i założyłam (wiedziałam jak bo jak byłam na obozie to były zajęcia o koniach) i skoczyłam na niego. Było suuuper, od razu zaczęłam kłusować ;) nie bałam się bo zdążyłam się już z nim zaprzyjaźnić. Kajtek było widać, że też jest zadowolony, możliwe, że dawno nikt na nim nie jeździł.
-Beertaa... Bertaa.. choć na kolację. - Wydobył się głos taty z za domu.
-Już idę! - odkrzyknęłam. Wzięłam z Kajtka rzeczy i poszłam na kolację. Na kolację były racuchy z bananem i bitą śmietaną, pyycha.! Po herbacie położyłam się spać, tym razem mogłam zasnąć.
W następne 3 dni nic ciekawego się nie działo,
3 Dni później:
Wstałam bardzo późno.. co do koguta... to już przywykłam, że pieje i się nie budzę, a konkretnie obudziłam się o 10:15. Wstałam wzięłam prysznic i zeszłam na dół, oczywiście wszyscy już wstali babcia z mamą pojechały na plac targowy (jest sobota), dziadek poszedł wydoić krowy, Adam mu pomaga a ja zbieram się do Kajtka. Weszłam do zagrody ale nigdzie go nie widziałam, wołałam go, ale nic.. przerażona pobiegłam do dziadka.
-dziadek Kajtka nie ma!!
-nie ma bo mój kolega go zabrał do weterynarza go zbadać bo miał coś z oczami jak go wzięliśmy. - odpowiedział spokojnie.
-ufff... a myślałam, że uciekł
-hahaha od takiej właścicielki to by każdy koń uciekł - zaczął śmiać się Adam
-ha ha ha bardzo śmieszne! szkoda, że Cie Baśka (krowa) nie kopła!
-hehe lepiej uważaj - zaczął śmiać się dziadek.
-hahaha widzisz nawet dzidek się z Ciebie śmieje - odpwowiedziałam
-wrrrr...
-dobra dobra ja się z nikogo nie śmieje ale trzeba na krowę uważać bo ostatnio jest jakaś nerwowa - odp. dziadek.
-hahaha  - zaczęliśmy się wszyscy śmiać. Potem to nic więcej ciekawego się nie działo jeździłam na Kajtku jak wrócił, jedliśmy obiad no i nudy, nie trzeba opisywać ;)

Teraz posty się będą pokazywać raz na dzień a jak w danym dniu się nie pojawi to w następnym pojawią się 2 lub więcej, a przynajmniej będę się tak starać ;)

7. Cztery kopyta i rozwiana grzywa ♥

Dziś zaczyna się snapchigo* to są 2 tygodniowe letnie jakby ferie z okazji Paryskiego święta chonic* czyli święto radości i miłości. Więc przez 2 tygodnie jest wolne. Rodzice powiedzieli, że jutro pojedziemy na wieś do dziadków.Bardzo się ucieszyłam bo rzadko widujemy dziadków a tym razem cieszę się wyjątkowo ponieważ dziadek ostatnio kupił konika.
Następnego dnia:
-Berta... pora wstawać, jedziemy do babci i dziadka - budziła mnie mama. Otworzyłam oczy i ujrzałam mamę pochylającą się nad moją głową. Spojrzałam na zegarek i wskazywał godzinę 6:30.
-mamo.. czemu tak wcześnie?!- powiedziałam narzekając
-bo długa droga przed nami - odpowiedziała. Wstałam, zjadłam śniadanie, ubrałam się i pojechaliśmy. Droga mijała mi długo zwłaszcza, że Adam ciągle gadał, gadał i gadał. Gdy dojechaliśmy... babcia i dziadek czekali na nas przed domem siedząc na schodach.
-babcia!!!! - Adam wybiegł i wpadł ramiona babci - dziadek!!!! - krzyknoł zaraz jak odczepił się od babci. Ja zrobiłam tak samo tylko najpierw do dziadka a potem do babci ;)
-pewnie chcecie zobaczyć konika.. - rzekł dziadek
-jasne - powiedzieliśmy razem z Adamem
-to chodźcie - powiedział. Wybieg dla konia był za domem. I właśnie za domem na wybiegu ujrzałam kasztanowego jedzącego trawę ślicznego konia.! Był niesamowity, podbiegłam od razu gdy go tylko ujrzałam.
-Kajtek! Kajtek! - dziadek wołał konia.Kajtek popatrzył się i pogalopował do dziadka. W galopie wyglądał jeszcze piękniej.
-miał iść do rzezi. W ostatniej chwili go kupiliśmy. - powiedział dziadek
-ale czemu miał iść do rzezi? - spytałam się dziadka
-bo był na sprzedasz i nikt go nie chciał - powiedział smutno dziadek
-co to rzeź? - spytał się Adam. Zakłopotani z dziadkiem nie wiedzieliśmy co odpowiedzieć bo był jeszcze za mały by to wiedzieć.
-rzeź to.. jest.. - zaczął dziadek zakłopotanym głosem - takie pomieszczenie nieprzyjemne dla koników.
-a czemu nie przyjemne? - spytał Adam
-no po prostu takie jest. - odpowiedziałam - jak dorośniesz to Ci wyjaśnię.
-oki.
-dzieci!!! obiad!!! - wydobył się głos babci z za domu. Na obiad były kopytka w sosie truskawkowym, to było dla dzieci, a dla rodziców i dziadków były kopytka  w sosie mięsnym. Po obiedzie rodzice z babcią poszli na spacer, dziadek poszedł na popołudniową drzemkę, a ja z Adamem. Poszliśmy do pokoju. W pokoju się rozpakowałam i zaczęłam pisać w pamiętniku, a potem poszłam do Kajtka.Weszłam do zagrody gdzie był Kajtek, akurat pił sobie wodę. Podeszłam do niego i długo go głaskałam. Chyba mnie polubił bo ruszał głową w górę i w dół. Zrobiło się Ciemno.. wróciłam do domu i rodzice z babcią już tam byli.
-spodobał Ci się konik prawda? - spytała się babci
-tak, bardzo. - odpowiedziałam. Posiedzieliśmy sobie przy herbacie i z Adamem poszliśmy spać. Ale ja nie mogłam zasnąć więc gdy wszyscy poszli spać ja Zerwałam się z łóżka i poszłam do Kajtka. Długo u niego byłam bo jeździłam na oklep :) i postanowiłam, że kupię mu siodło.
Zrobiłam mu zdjęcie.
Źródło zdj.: Gruzja | kocham konie
*oznaczają zmyślenie XD