Strona głowna

wtorek, 16 czerwca 2015

13. Bella

Kaja.. kasztanowa moja Kaja. Nowa Kaja. Wielki, ciężki kamień - spadł mi z serca w którym zamieszkała Kaja i ... Bielik.
Bielik... biały koń o ciemnej grzywie. Mój nowy koń, dzięki któremu przeżyłam coś niesamiwitego.
Tak naprawdę to pierwszy raz tak strasznie się o kogoś martwiłam, bo dzięki Bielikowi powstało to całe zamieszanie, przez które od nowa zakochałam się w Kaji.... zaraz, zaraz co to za imie - Kaja. Wogóle nie dla konia, złamie zasady osobowości i zmienie to imie bo dla konia wogóle nie pasuje takie imie. Ale... jakie imie... hmm.. WIEM! Bella. Tak, wiem że nie można zmieniać ale Kaja to okropne imie i nie pozwole aby mój koń takie nosił.
-Beti! chodź mi pomóc z walizkami! - woła mama
-ok. już idę! - odwołuje. Przytuliłam mocno Bellę oraz Bielika i pobiegłam do mamy. Rozpakowałam swoją walizkę do szafy (przeznaczonej dla mnie w pokoju gościnnym w którym tak naprawdę tylko ja nocuje i można powiedzieć, że to mój pokój u babci) i żuciłam się na łóżko - zasnęłam nawet nie wiem kiedy. Gdy się obudziłam było już całkiem ciemno, spojżałam na zegarek stojący obok łóżka, była 23. Zeszłam na dół, weszłam do kuchni, a na stole leżała jeszcze ciepła szarlotka babci roboty. Nałożyłam sobie kawałek gdy babcia weszła do kuchni:
-dobre ciasteczko? - zapytała
-jak zwykle pyszne -odpowiedziałam
-cieszę się, że ci smakuje - ucieszyła się
-Babciu...
-tak?
-czy mogę cię o coś spytać? - zirytowałam się.
-iczywiście. Jak to mówi młodzież... wal śmiało! hehe

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz