Na zawsze razem :)
sobota, 3 września 2016
14. Wypadek
-o co chodzi? - nie dawała za wygraną babcia. Tak szczerze mówiąc to nie wiedziałam o co zapytać, w ogóle nie chciałam nic zapytać, potrzebowałam tylko, żeby kto ze mną po prostu porozmawiał, nic więcej..
-nie.. nic, wyleciało mi z głowy
-no dobrze, jak będziesz czegoś potrzebowała to przyjdź, może będę mogła pomóc.
-dobrze, na pewno przyjdę jeżeli tylko coś będzie mnie trapiło - odparłam babci. Następnie wtsałam od stołu i mocno ją przytuliłam. - dziękuję, babciu, za tą wspaniałą niespodziankę
-nie ma za co, wszystko dla mojej wnusi.. a teraz jedz szarlotkę, póki ciepła. Chcesz kakao?
-a nie pogardzę hihi
-już nastawiam mleko. - odparła babcia po czym poszła zrobić mi kakao.
Ten wieczór spędziłam z babcią, dużo rozmawiałyśmy, nie potrafię określić o czym, tak naprawdę to o wszystkim i o niczym. Trochę o koniach, szkole, sąsiadce, która ma kota i jej uciekł... dalej nie opłaca się wymieniać. Kiedy wypiłam ostatni łyk kakaa, poszłam się kąpać i spać.
Obudziły mnie promienie słoneczne przedzierające się przez okno, trochę się wkurzyłam, bo byłam jeszcze zmęczona, ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Wstałam ogarnęłam się i już miałam wychodzić, kiedy nagle w drzwiach usłyszałam głos:
-idziesz do koni? - to był Adam
-tak, a co?
-pójdę z tobą - odparł. W sumie to czemu nie, lubiłam jedździć na koniu z Adamem było zawsze wesoło.
-ok, tylko się pośpiesz. Ja już będę w stajni.
-dobra. - zgodził się a następnie znikł za drzwiami drewnianymi drzwiami łazienki. A ja zgodnie z umową, poszłam do stajni.
Trochę się zmieniło, teraz w miejcu gdzie obok boxa Ka.. Belli, stały jakieś rupiecie, powstał nowy box dla Bielika. a rupiecie zniknęły. Oby dwa konie akurat jadły świeże siano. Wyszłam ze stajni i rozglądnęłam się czy niedaleko nie ma dziadka, bo to on zawsze rano dawał świeże sianko, jednak tym razem go nie było. Weszłam z powrotem by osiedlić Bielika. Chciałam na początku jeździć na Belli, ale w ostatniej chwili przypomianiałam sobie co babcia mówiła wieczorem, że kiedy Bella jest w ciąży, lepiej na niej nie jeździć. Osiodłałam i wsiadłam na Bielika, kiedy zjawił się Adam. Zupełnie o nim zapomniałam.
- jestem gotowy na przejażdżkę.
-tak.. super, szkoda, że ja o tobie zapomniałam i nałożyłam normalne siodło.. upss, sorki, ale chyba nie ma dla ciebie miejsca. - zupełnie ni chciało mi się zsiadać i wymieniać siodło na podwójne.
- eeej.. to nie fair. okej to ja będę jeździł sam na Kaji
- Belli. Ani mi się waż, ona jest w ciąży, więc nie można. Następnym razem...
-spokojnie, ciąża jest wczesna, a Adam waży tyle.., że nic się nie stanie jak się przejedzie - do stajni wszedł dziadek ze świeżym sianem.
-ale... - zajękałam
-spokojnie, nic się nie stanie, ty sobie jedź a pomogę Adamowi.
-przekupiłeś mnie - zażartowałam i odjechałam.
Kiedy wyjechaliśmy ze stajni, uświadomiłam sobie, że nigdy nie jeździłam na Bieliku, ani chyba na nim żadko kiedy ktokolwiek jeździł. Nagle strzelił kozła, ledwo się utrzymałam na siodle, kiedy podskoczył następny tym razem nie wytrzymałam padłam na brzóch, kiedy nagle nagle poczułam okropny miejscowy ból w łydce. Uświadomiłam sobie co właśnie się stało. Bielik upadając prostując się na cztery kopyta, trafił mnie jednym. W łydkę. Potem usłyszałam tylko jak odbiega, a dziadek z Adamem podbiegają do mnie. I w tedy wszystko się urwało. Straciłam Przytomność..
wtorek, 16 czerwca 2015
13. Bella
Kaja.. kasztanowa moja Kaja. Nowa Kaja. Wielki, ciężki kamień - spadł mi z serca w którym zamieszkała Kaja i ... Bielik.
Bielik... biały koń o ciemnej grzywie. Mój nowy koń, dzięki któremu przeżyłam coś niesamiwitego.
Tak naprawdę to pierwszy raz tak strasznie się o kogoś martwiłam, bo dzięki Bielikowi powstało to całe zamieszanie, przez które od nowa zakochałam się w Kaji.... zaraz, zaraz co to za imie - Kaja. Wogóle nie dla konia, złamie zasady osobowości i zmienie to imie bo dla konia wogóle nie pasuje takie imie. Ale... jakie imie... hmm.. WIEM! Bella. Tak, wiem że nie można zmieniać ale Kaja to okropne imie i nie pozwole aby mój koń takie nosił.
-Beti! chodź mi pomóc z walizkami! - woła mama
-ok. już idę! - odwołuje. Przytuliłam mocno Bellę oraz Bielika i pobiegłam do mamy. Rozpakowałam swoją walizkę do szafy (przeznaczonej dla mnie w pokoju gościnnym w którym tak naprawdę tylko ja nocuje i można powiedzieć, że to mój pokój u babci) i żuciłam się na łóżko - zasnęłam nawet nie wiem kiedy. Gdy się obudziłam było już całkiem ciemno, spojżałam na zegarek stojący obok łóżka, była 23. Zeszłam na dół, weszłam do kuchni, a na stole leżała jeszcze ciepła szarlotka babci roboty. Nałożyłam sobie kawałek gdy babcia weszła do kuchni:
-dobre ciasteczko? - zapytała
-jak zwykle pyszne -odpowiedziałam
-cieszę się, że ci smakuje - ucieszyła się
-Babciu...
-tak?
-czy mogę cię o coś spytać? - zirytowałam się.
-iczywiście. Jak to mówi młodzież... wal śmiało! hehe
poniedziałek, 15 czerwca 2015
12. Cztery kopyta i rozwiana grzywa, Kaja i Bielik tak się nazywa.
Na szczęście było już blisko. Wysiedliśmy: babcia czekała na nas przy wejściu do domu.
- w końcu nadeszła chwila prawdy - pomyślałam - chcę znać prawdę? czy jestem gotowa? a jak on umarł? a jak jest chory i cierpi? - myślałam. Babcia podeszła do mnie, chyba po mojej minie poznała, że coś jest nie tak.
- kochanie... co się dzieje? - spytała babcia
-nie żyje? cierpi? - zaczęłam wypytywać babcie
-kto? kto? - zdziwiła się
-Kaj.... - zaczęłam gdy nagle dziadek przerwał mi śmiechem
-he he he... a o to chodzi, choć za mną. -razem z Adamem poszliśmy za dziadkiem. Nie wiedziałam co myśleć. Czy dziadek chciał się pozbyć konia i cieszy się, że zdechł? Wogóle to do niego nie podobne, muchy nigdy nie skrzywdził, a co dopiero konia. I to dosłownie, kiedyś chciałam zabić muchę, a dziadek powiedział żebym ją zostawiła, bo wystarczy ją wypuścić na dwór.
Ale z drugiej strony... hmm... .
Doszlliśmy w końcu do pastwiska Kajtka... nie było go tam... od razu wyobraziłam sobie, że uciekł.
-Kaja!!!... Kaja!!! .... -zaczął wołać dziadek.
-dziadku to Kajtek... ogier nie Klacz - uświadomiłam dziadkowi
-no.... nie do końca... - zaprzeczył
-jak to... - zdziwił się Adam
-co to oznacza? - nie wiedziałam co myśleć
-he he he! Bielik! Kaja! chodźcie tutaj! - tymi słowami zupełnie nas zmieszał, ale po chwili wszystko stało się jasne... no nie do końca czdmu Kajtek to Kaja i... zaraz się okaże.
- postanowiliśmy z babcią zrobić ci niespodziankę -zaczął dziadek - kupiliśmy ci drugiego konia od mojego kolegi. Był to ogier ponieważ wiadomo co by się stało jak ogier i klacz... no więc 2 konie ci jak narazie starczą, jednak...
-jednak co? - zapytałam mega zaciekawiona
-Kajtek okazał się Kają czyli stało się to, że Kajtek, a raczej Kaja z Bielikiem spodziewają się źrebiąt. - Byłam tak zdziwiona, zamieszana, szczęśliwa, że nie wiedziałam co zrobić. Miałam ochotę rzucić się na dziadka, na... Kaje, Bielika, Adama, biegać po całym podwórku, ale skończyłam na wspólnym przytuleniu Adama i dziadka.
Adam poszedł z dziadkiem do sadu nazrywać jabłka na szarlotkę, a ja zostałam z Kają i jej partnerem, a moim nowym koniem sam na sam.
A co było dalej dowiecie się w kolejnym "odcinku". Jeżeli cuś nie tak to sorki, ale piszę na tel ;)
niedziela, 14 czerwca 2015
11. Dowiem sie w końcu?!
Choć do babci trzeba liczyć dobre 3 godziny to i tak męczyła mnie jedna myśl, co z Kajtkiem. Choć tego nie chciałam... wymyślałam różne scenariusze. A to, że Kajtek umarł, albo zachorował, albo uciekł bo za mną tęsknił i chciał mnie odnaleźć, itp, itd.
-Beti, co taka zamyślona całą podróż jesteś? - pyta tato zerkając na mnie z przedniego lusterka.
-a jak myślisz? - odpowiedziałam
-Kajtek?
-co z nim? - odpowiedziałam dając tacie do zrozumienia, .że to o niego chodzi
-nic - odpowiedział
-tato...
-co?
-co z Kajtkiem?!
-a co ma być?
-już wie, że o Kajtka chodzi.. - przerwała mama
-powiedziałaś jej? - zdziwił się tato
-nie ale usłyszała jak mamroczesz pod nosem - powiedziała mama
-no więc co z nim... co się stało Kajtkowi??!! - wrzasłam a gulą w gardle (tak mam jak chcę coś powiedzieć a jestem na pograniczu z płaczem.
-Berta uspokój się - spojrzał na mnie Adam.
-To nic nie da - powiedział półszeptem
-wiem, ale... nie ważne - i powróciłam do moich rozmyśleń.
Droga mi się strasznie dłużyła. Z jednej strony strasznie chciałam wiedzieć co się stało, ale z drugiej strony bałam się poznać prawdę. Wreszcie nadszedł ten czas, ten moment gdy... popsuł nam się samochód i nie mogliśmy pojechać dalej!!!!!!
-cholera jasna, silnik padł! - krzyknął tata zerkając do maski
-no nie mów mi - zdezorientowała się mama
-mówiłem, żeby pożyczyć samochód od twojego brata, to ty nie... - zaczął kłótnie tato
-było powiedzieć, że jest z nim tak źle
-a co nie wiedziałaś, że to stary rupieć! - tata
-uspokójcie się! Kłótnią nic nie zdziałacie, a po za tym zadzwoniłam do dziadka. Juz po nas jedzie. - uspokoiłam rodziców.
-a pomyślałaś o aucie? - spytała się mama
-tak... dziadek ma znajomego, który pracuje w warsztacie i ma ten... ten, no... wiesz o co mi chodzi, yyyy..
-no nie, nie wiem o co Ci chodzi - zdziwił się tato.
-chodzi Ci o to auto co odholowuje samochody? - spytał Adam
-dokładnie! - potwierdziłam słowa Adama
-aa..
Rodzice ze sobą rozmawiali co dalej, jak wrócimy itp., Adam grał na PS3, a ja usiadłam na polu i zadzwoniła do mnie Sylwia. Opowiedziałam jej wszystko, co się działo do tej pory. W końcu dziadek przyjechał z kolegą zabrali samochód, zabrali nas i pojechaliśmy do Kajtka.
Co dalej... dowiecie, sie w kolejnym rozdziale. Zbliżają sie wakacje, a to oznacza bardzo dużo wolnego czasu, a to oznacza ROZDZIAŁY!! :) kometujcie, obserwujcie, zapraszajcie znajomych do czytania. Cześć!
wtorek, 18 listopada 2014
10. Kajtek, co się stało.. ??
poniedziałek, 18 sierpnia 2014
9. Niestety wracamy do domu.
Przy obiedzie:
-i jak było na wycieczce konnej? - spytał tata
-super! a jak pięknie! - odpowiedziałam
-czyli koń się sprawdza? - spytała babcia
-oczywiście! Od teraz będę tu częściej przyjeżdżać - powiedziałam z radością
-bardzo się cieszę - odpowiedział dziadek
-o to nam chodziło, bo tak rzadko przyjeżdżaliście, że nawet Marek bywał częściej (mamy brat) - powiedziała babcia zwracając się do rodziców
-mamo nie przesadzaj, przecież Marek mieszka bliżej to po pierwsze, a po drugie my pracujemy - powiedziała mama. Zjadłam obiad i z Adamem poszłam się spakować. Smutno mi było bo nie chciałam opuszczać Kajtka. Spakowałam się i poszłam jeszcze na chwilę do Konia.
- Berta!!! - przyszedł Adam - mama Cie woła bo już późno a przed nami długa droga wiec trzeba się wyspać.
-dobra już idę. - odpowiedziałam. Pogłaskałam, przytuliłam i pożegnałam się z Kajtkiem.
-papa koniku - powiedział słodko Adam.Wzięłam Adama na ręce i poszliśmy do domu spać.
-Berta... - zaczął budzić mnie Adam.
-co. - spytałam
-mogę się do ciebie przytulić? bo miałem zły sen.
-Adam nie wydziwiaj idź do mamy. - opowiedziałam wkurzona.
-yhym - odpowiedział Adam. Potem to nie wiem co było bo od razu zasnęłam.
Rano:
-Berta! Wstawaj czas jechać! - budził mnie tato po swojemu. czyli najpierw mówi śmiesznym głosem a potem mnie łaskocze. Wstałam zjedliśmy śniadanie, zebraliśmy się, poszłam na chwilę do Kajtka i pojechaliśmy. Droga tym razem minęła mi szybko i wróciliśmy do naszego domu.
niedziela, 17 sierpnia 2014
8. Co dalej...
-dzień dobry babciu :)
-a dzień dobry dzień dobry, jak się spało?
-a dobrze miałam kolorowe sny :)
-ooo.. to miło
- a co porabiasz? - spytałam
-sweterek dla Ciebie i Adasia - odpowiedziała
-oo.. to miło - odpowiedziałam. Zjadłam śniadanie, umyłam się i oczywiście poszłam do Kajtka. Długo nie posiedziałam u niego ponieważ przypomniało mi się o wczorajszym postanowieniu, że kupię siodło i różne potrzebne rzeczy dla konia. Więc wróciłam do domu i odpaliłam laptopa i szukałam rzeczy. Adam i reszta rodzina już wstała.
-co robisz? - spytał się Adam wchodząc do pokoju.
-kupuje rzeczy dla Kajtka typu siodło, wodze itp.
-aha - powiedział i wpatrywał się w monitor. Zadzwoniła Aszli czy możemy się spotkać, ale powiedziałam jej, że jestem u dziadków i opowiedziałam o Kajtku. Była zachwycona Kajtkiem ;) . Potem zadzwoniła Diana a potem Sylwia. Po rozmowach babcia zawołała mnie i Adama na obiad. Po obiedzie Przyszły paczki z rzeczami które zamówiłam, byłam bardzo zdziwiona, że tak szybko przyszły ledwo 4 godziny minęły.. (takk.. długo rozmawiałam z dziewczynami). Zamówienie się zgadzało więc poszłam od razu do Kajtka i założyłam (wiedziałam jak bo jak byłam na obozie to były zajęcia o koniach) i skoczyłam na niego. Było suuuper, od razu zaczęłam kłusować ;) nie bałam się bo zdążyłam się już z nim zaprzyjaźnić. Kajtek było widać, że też jest zadowolony, możliwe, że dawno nikt na nim nie jeździł.
-Beertaa... Bertaa.. choć na kolację. - Wydobył się głos taty z za domu.
-Już idę! - odkrzyknęłam. Wzięłam z Kajtka rzeczy i poszłam na kolację. Na kolację były racuchy z bananem i bitą śmietaną, pyycha.! Po herbacie położyłam się spać, tym razem mogłam zasnąć.
W następne 3 dni nic ciekawego się nie działo,
3 Dni później:
Wstałam bardzo późno.. co do koguta... to już przywykłam, że pieje i się nie budzę, a konkretnie obudziłam się o 10:15. Wstałam wzięłam prysznic i zeszłam na dół, oczywiście wszyscy już wstali babcia z mamą pojechały na plac targowy (jest sobota), dziadek poszedł wydoić krowy, Adam mu pomaga a ja zbieram się do Kajtka. Weszłam do zagrody ale nigdzie go nie widziałam, wołałam go, ale nic.. przerażona pobiegłam do dziadka.
-dziadek Kajtka nie ma!!
-nie ma bo mój kolega go zabrał do weterynarza go zbadać bo miał coś z oczami jak go wzięliśmy. - odpowiedział spokojnie.
-ufff... a myślałam, że uciekł
-hahaha od takiej właścicielki to by każdy koń uciekł - zaczął śmiać się Adam
-ha ha ha bardzo śmieszne! szkoda, że Cie Baśka (krowa) nie kopła!
-hehe lepiej uważaj - zaczął śmiać się dziadek.
-hahaha widzisz nawet dzidek się z Ciebie śmieje - odpwowiedziałam
-wrrrr...
-dobra dobra ja się z nikogo nie śmieje ale trzeba na krowę uważać bo ostatnio jest jakaś nerwowa - odp. dziadek.
-hahaha - zaczęliśmy się wszyscy śmiać. Potem to nic więcej ciekawego się nie działo jeździłam na Kajtku jak wrócił, jedliśmy obiad no i nudy, nie trzeba opisywać ;)
Teraz posty się będą pokazywać raz na dzień a jak w danym dniu się nie pojawi to w następnym pojawią się 2 lub więcej, a przynajmniej będę się tak starać ;)