Strona głowna

sobota, 3 września 2016

14. Wypadek

-a z resztą... nieważne.. -odparłam.
-o co chodzi? - nie dawała za wygraną babcia. Tak szczerze mówiąc to nie wiedziałam o co zapytać, w ogóle nie chciałam nic zapytać, potrzebowałam tylko, żeby kto ze mną po prostu porozmawiał, nic więcej..
-nie.. nic, wyleciało mi z głowy
-no dobrze, jak będziesz czegoś potrzebowała to przyjdź, może będę mogła pomóc.
-dobrze, na pewno przyjdę jeżeli tylko coś będzie mnie trapiło - odparłam babci. Następnie wtsałam od stołu i mocno ją przytuliłam. - dziękuję, babciu, za tą wspaniałą niespodziankę
-nie ma za co, wszystko dla mojej wnusi.. a teraz jedz szarlotkę, póki ciepła. Chcesz kakao?
-a nie pogardzę hihi
-już nastawiam mleko. - odparła babcia po czym poszła zrobić mi kakao.

Ten wieczór spędziłam z babcią, dużo rozmawiałyśmy, nie potrafię określić o czym, tak naprawdę to o wszystkim i o niczym. Trochę o koniach, szkole, sąsiadce, która ma kota i jej uciekł... dalej nie opłaca się wymieniać. Kiedy wypiłam ostatni łyk kakaa, poszłam się kąpać i spać.

Obudziły mnie promienie słoneczne przedzierające się przez okno, trochę się wkurzyłam, bo byłam jeszcze zmęczona, ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Wstałam ogarnęłam się  i już miałam wychodzić, kiedy nagle w drzwiach usłyszałam głos:
-idziesz do koni? - to był Adam
-tak, a co?
-pójdę z tobą - odparł. W sumie to czemu nie, lubiłam jedździć na koniu z Adamem było zawsze wesoło.
-ok, tylko się pośpiesz. Ja już będę w stajni.
-dobra. - zgodził się a następnie znikł za drzwiami drewnianymi drzwiami łazienki. A ja zgodnie z umową, poszłam do stajni.

Trochę się zmieniło, teraz w miejcu gdzie obok boxa Ka.. Belli, stały jakieś rupiecie, powstał nowy box dla Bielika. a rupiecie zniknęły. Oby dwa konie akurat jadły świeże siano. Wyszłam ze stajni i rozglądnęłam się czy niedaleko nie ma dziadka, bo to on zawsze rano dawał świeże sianko, jednak tym razem go nie było. Weszłam z powrotem by osiedlić Bielika. Chciałam na początku jeździć na Belli, ale w ostatniej chwili przypomianiałam sobie co babcia mówiła wieczorem, że kiedy Bella jest w ciąży, lepiej na niej nie jeździć. Osiodłałam i wsiadłam na Bielika, kiedy zjawił się Adam. Zupełnie o nim zapomniałam.
- jestem gotowy na przejażdżkę.
-tak.. super, szkoda, że ja o tobie zapomniałam i nałożyłam normalne siodło.. upss, sorki, ale chyba nie ma dla ciebie miejsca. - zupełnie ni chciało mi się zsiadać i wymieniać siodło na podwójne.
- eeej.. to nie fair. okej to ja będę jeździł sam na Kaji
- Belli. Ani mi się waż, ona jest w ciąży, więc nie można. Następnym razem...
-spokojnie, ciąża jest wczesna, a Adam waży tyle.., że nic się nie stanie jak się przejedzie - do stajni wszedł dziadek ze świeżym sianem.
-ale... - zajękałam
-spokojnie, nic się nie stanie, ty sobie jedź a pomogę Adamowi.
-przekupiłeś mnie - zażartowałam i odjechałam.

Kiedy wyjechaliśmy ze stajni, uświadomiłam sobie, że nigdy nie jeździłam na Bieliku, ani chyba na nim żadko kiedy ktokolwiek jeździł. Nagle strzelił kozła, ledwo się utrzymałam na siodle, kiedy podskoczył następny tym razem nie wytrzymałam padłam na brzóch, kiedy nagle nagle poczułam okropny miejscowy ból w łydce. Uświadomiłam sobie co właśnie się stało. Bielik upadając prostując się na cztery kopyta, trafił mnie jednym. W łydkę. Potem usłyszałam tylko jak odbiega, a dziadek z Adamem podbiegają do mnie. I w tedy wszystko się urwało. Straciłam Przytomność..

wtorek, 16 czerwca 2015

13. Bella

Kaja.. kasztanowa moja Kaja. Nowa Kaja. Wielki, ciężki kamień - spadł mi z serca w którym zamieszkała Kaja i ... Bielik.
Bielik... biały koń o ciemnej grzywie. Mój nowy koń, dzięki któremu przeżyłam coś niesamiwitego.
Tak naprawdę to pierwszy raz tak strasznie się o kogoś martwiłam, bo dzięki Bielikowi powstało to całe zamieszanie, przez które od nowa zakochałam się w Kaji.... zaraz, zaraz co to za imie - Kaja. Wogóle nie dla konia, złamie zasady osobowości i zmienie to imie bo dla konia wogóle nie pasuje takie imie. Ale... jakie imie... hmm.. WIEM! Bella. Tak, wiem że nie można zmieniać ale Kaja to okropne imie i nie pozwole aby mój koń takie nosił.
-Beti! chodź mi pomóc z walizkami! - woła mama
-ok. już idę! - odwołuje. Przytuliłam mocno Bellę oraz Bielika i pobiegłam do mamy. Rozpakowałam swoją walizkę do szafy (przeznaczonej dla mnie w pokoju gościnnym w którym tak naprawdę tylko ja nocuje i można powiedzieć, że to mój pokój u babci) i żuciłam się na łóżko - zasnęłam nawet nie wiem kiedy. Gdy się obudziłam było już całkiem ciemno, spojżałam na zegarek stojący obok łóżka, była 23. Zeszłam na dół, weszłam do kuchni, a na stole leżała jeszcze ciepła szarlotka babci roboty. Nałożyłam sobie kawałek gdy babcia weszła do kuchni:
-dobre ciasteczko? - zapytała
-jak zwykle pyszne -odpowiedziałam
-cieszę się, że ci smakuje - ucieszyła się
-Babciu...
-tak?
-czy mogę cię o coś spytać? - zirytowałam się.
-iczywiście. Jak to mówi młodzież... wal śmiało! hehe

poniedziałek, 15 czerwca 2015

12. Cztery kopyta i rozwiana grzywa, Kaja i Bielik tak się nazywa.

Na szczęście było już blisko. Wysiedliśmy: babcia czekała na nas przy wejściu do domu.
- w końcu nadeszła chwila prawdy - pomyślałam - chcę znać prawdę? czy jestem gotowa? a jak on umarł? a jak jest chory i cierpi? - myślałam. Babcia podeszła do mnie, chyba po mojej minie poznała, że coś jest nie tak.
- kochanie... co się dzieje? - spytała babcia
-nie żyje? cierpi? - zaczęłam wypytywać babcie
-kto? kto? - zdziwiła się
-Kaj.... - zaczęłam gdy nagle dziadek przerwał mi śmiechem
-he he he... a o to chodzi, choć za mną. -razem z Adamem poszliśmy za dziadkiem. Nie wiedziałam co myśleć. Czy dziadek chciał się pozbyć konia i cieszy się, że zdechł? Wogóle to do niego nie podobne, muchy nigdy nie skrzywdził, a co dopiero konia. I to dosłownie, kiedyś chciałam zabić muchę, a dziadek powiedział żebym ją zostawiła, bo wystarczy ją wypuścić na dwór.
Ale z drugiej strony... hmm... .
Doszlliśmy w końcu do pastwiska Kajtka... nie było go tam... od razu wyobraziłam sobie, że uciekł.
-Kaja!!!... Kaja!!! .... -zaczął wołać dziadek.
-dziadku to Kajtek... ogier nie Klacz - uświadomiłam dziadkowi
-no.... nie do końca... - zaprzeczył
-jak to... - zdziwił się Adam
-co to oznacza? - nie wiedziałam co myśleć
-he he he! Bielik! Kaja! chodźcie tutaj! - tymi słowami zupełnie nas zmieszał, ale po chwili wszystko stało się jasne... no nie do końca czdmu Kajtek to Kaja i... zaraz się okaże.
- postanowiliśmy z babcią zrobić ci niespodziankę -zaczął dziadek - kupiliśmy ci drugiego konia od mojego kolegi. Był to ogier ponieważ wiadomo co by się stało jak ogier i klacz... no więc 2 konie ci jak narazie starczą, jednak...
-jednak co? - zapytałam mega zaciekawiona
-Kajtek okazał się Kają czyli stało się to, że Kajtek, a raczej Kaja z Bielikiem spodziewają się źrebiąt. - Byłam tak zdziwiona, zamieszana, szczęśliwa, że nie wiedziałam co zrobić. Miałam ochotę rzucić się na dziadka, na... Kaje, Bielika, Adama, biegać po całym podwórku, ale skończyłam na wspólnym przytuleniu Adama i dziadka.
Adam poszedł z dziadkiem do sadu nazrywać jabłka na szarlotkę, a ja zostałam z Kają i jej partnerem, a moim nowym koniem sam na sam.

A co było dalej dowiecie się w kolejnym "odcinku". Jeżeli cuś nie tak to sorki, ale piszę na tel ;)

niedziela, 14 czerwca 2015

11. Dowiem sie w końcu?!

Następnego dnia rano wyruszyliśmy do babci.
Choć do babci trzeba liczyć dobre 3 godziny to i tak męczyła mnie jedna myśl, co z Kajtkiem. Choć tego nie chciałam... wymyślałam różne scenariusze. A to, że Kajtek umarł, albo zachorował, albo uciekł bo za mną tęsknił i chciał mnie odnaleźć, itp, itd.
-Beti, co taka zamyślona całą podróż jesteś? - pyta tato zerkając na mnie z przedniego lusterka.
-a jak myślisz? - odpowiedziałam
-Kajtek?
-co z nim? - odpowiedziałam dając tacie do zrozumienia, .że to o niego chodzi
-nic - odpowiedział
-tato...
-co?
-co z Kajtkiem?!
-a co ma być?
-już wie, że o Kajtka chodzi.. - przerwała mama
-powiedziałaś jej? - zdziwił się tato
-nie ale usłyszała jak mamroczesz pod nosem - powiedziała mama
-no więc co z nim... co się stało Kajtkowi??!! - wrzasłam a gulą w gardle (tak mam jak chcę coś powiedzieć a jestem na pograniczu z płaczem.
-Berta uspokój się - spojrzał na mnie Adam.
-To nic nie da - powiedział półszeptem
-wiem, ale... nie ważne - i powróciłam do moich rozmyśleń.
Droga mi się strasznie dłużyła. Z jednej strony strasznie chciałam wiedzieć co się stało, ale z drugiej strony bałam się poznać prawdę. Wreszcie nadszedł ten czas, ten moment gdy... popsuł nam się samochód i nie mogliśmy pojechać dalej!!!!!!
-cholera jasna, silnik padł! - krzyknął tata zerkając do maski
-no nie mów mi - zdezorientowała się mama
-mówiłem, żeby pożyczyć samochód od twojego brata, to ty nie... - zaczął kłótnie tato
-było powiedzieć, że jest z nim tak źle
-a co nie wiedziałaś, że to stary rupieć! - tata
-uspokójcie się! Kłótnią nic nie zdziałacie, a po za tym zadzwoniłam do dziadka. Juz po nas jedzie. - uspokoiłam rodziców.
-a pomyślałaś o aucie? - spytała się mama
-tak... dziadek ma znajomego, który pracuje w warsztacie i ma ten... ten, no... wiesz o co mi chodzi, yyyy..
-no nie, nie wiem o co Ci chodzi - zdziwił się tato.
-chodzi Ci o to auto co odholowuje samochody? - spytał Adam
-dokładnie! - potwierdziłam słowa Adama
-aa..
Rodzice ze sobą rozmawiali co dalej, jak wrócimy itp., Adam grał na PS3, a ja usiadłam na polu i zadzwoniła do mnie Sylwia. Opowiedziałam jej wszystko, co się działo do tej pory. W końcu dziadek przyjechał z kolegą zabrali samochód, zabrali nas i pojechaliśmy do Kajtka.

Co dalej... dowiecie, sie w kolejnym rozdziale. Zbliżają sie wakacje, a to oznacza bardzo dużo wolnego czasu, a to oznacza ROZDZIAŁY!! :) kometujcie, obserwujcie, zapraszajcie znajomych do czytania. Cześć!

wtorek, 18 listopada 2014

10. Kajtek, co się stało.. ??

Skończyło się snapchigo i trzeba chodzić do szkoły :( Jednak to nie był zwykły smutny powrót do szkoły tylko bardzo smutny, ale o tym później:
obudził mnie budzik, stałam, zjadłam śniadanie, obudziłam Adama i zbieraliśmy się do szkoły gdy tato wybiegł z sypialni latał po mieszkaniu jak szalony. Adam się spytał:
-co się stało tato?
-po szkole się dowiecie - odpowiedział
-co się stało? coś z Kajtkiem? - spytałam z niespokojem
-yyyy... nieee... - powiedział - nie będę ich martwił - powiedział szeptem żebyś my nie usłyszeli. Strasznie się zmartwiłam, ale udałam, że nie słyszałam. Gdy szliśmy do szkoły cały czas rozmyślałam o koniu i co się mogło stać.
-co się tak zamartwiasz? - spytał Adam 
-nic.. boje się, że mogło coś się z Kajtkiem stać
-nie martw się na pewno nic z Kajtkiem - powiedział
-alee... - zaczęłam mówić, że słyszałam co tato mamrotał, ale nie chciałam go dodatkowo martwić. W szkole na lekcjach byłam nie dostępna, nawet urok Antka mnie nie zachwycał. Dziewczyny namiętnie się pytały co się dzieje, jednak na początku nie chciałam im powiedzieć no ale jednak powiedziałam.
-jak się zbieraliśmy do szkoły to tato sie zerwał i zbierał się jak na dłuższą drogę i jak się Adam spytał co się dzieje to powiedział, że dowiemy się potem jednak słyszałam jak pod nosem mamrotał o Kajtku - zwierzyłam się. 
-Kajtek to ten koń? - spytał się Antek
-takkk... - odpowiedziała Sylwia.
Po szkole pobiegłam do domu (Adam miał jeszcze lekcje) dowiedzieć się co się stało. 
-Mamo! Mamo! Co się stało Kajtkowi!? - wbiegłam do domu zapominając o tym, że udaję, że nie wiem, że to Kajtkowi co sie stało.
-przecież mówiłam tacie, żeby nie mówił - odpowiedziała mama
-sama usłyszałam jak tata gada coś pod nosem. Co się stało!??-dowiesz się jak Adam wróci, a teraz pakuj się do babci bo jedziemy tam na dwa dni. - mama
-ok - odpowiedziałam z niepokojem. Spakowałam się i przeglądałam zdjęcia jakie zrobiłam Kajtkowi. Gdy wrócił Adam wbiegliśmy do kuchni i mama nie chciała nam powiedzieć:
-mamo! obiecałaś! - zdenerwowałam się na mamę
-nie chce was niepokoić niepotrzebnie. Powiem tylko tyle, że nic strasznego się nie dzieje. I Adam pakuj się bo jutro z rana jedziemy do babci na dwa/trzy dni.
-okej, ale obiecuj, że nic Kajtkowi złego sie nie dzieje - Adam
-obiecuje - powiedziała mama która powróciła do czytania gazety. Zdenerwowana poszłam do pokoju i przeglądałam fejsa. 
Następnego dnia rano wyruszyliśmy do babci.....

 A co się stało Kajtkowi i co będzie dalej dowiecie się już  kolejnym ''odcinku'' (oczywiści, że poście XD) 
Jeśli coś Ci, się niepodoba wzróć uwagę ale nie wulgarnie!! I proszę komentujcie, to bardzo motywuje ;) 
Sorki, że nie było tak długo posta, ale chodzę do gimnazjum i wiecie naukaa... :( papa

poniedziałek, 18 sierpnia 2014

9. Niestety wracamy do domu.

Jutro niestety wracamy do domu bo tata i mama idą do pracy, ale my z Adamem mamy jeszcze ponad tydzień wolne. Więc zaraz po przebudzeniu oczywiście poszłam do Kajtka wyczyściłam go poszłam do babci spytać się czy mogę pojechać na nim do pobliskiego lasku. Oczywiście mama pozwoliła ale powiedziała, żebym jeździła tą drogą co zawsze nią na spacery chodzimy. Szybko pobiegłam do Kajtka, osiodłam go popędziłam do lasku. Było pięknie, była wąziutka drużka w śród drzew, ptaszki świergotały, słońce próbowało się przebić przez liście drzew, a kwiaty koło dróżki kolorowo kwitły. Z tytułu, że zapomniałam zwolnić droga bardzo szybko mijała i wybiegłam z lasku prosto na miejską bardziej ruchliwą drogę. Gdy wróciłam do domu babcia miała dla nas obiad.
Przy obiedzie:
-i jak było na wycieczce konnej? - spytał tata
-super! a jak pięknie! - odpowiedziałam
-czyli koń się sprawdza? - spytała babcia
-oczywiście! Od teraz będę tu częściej przyjeżdżać - powiedziałam z radością
-bardzo się cieszę - odpowiedział dziadek
-o to nam chodziło, bo tak rzadko przyjeżdżaliście, że nawet Marek bywał częściej (mamy brat) - powiedziała babcia zwracając się do rodziców
-mamo nie przesadzaj, przecież Marek mieszka bliżej to po pierwsze, a po drugie my pracujemy - powiedziała mama. Zjadłam obiad i z Adamem poszłam się spakować. Smutno mi było bo nie chciałam opuszczać Kajtka. Spakowałam się i poszłam jeszcze na chwilę do Konia.
- Berta!!!  - przyszedł Adam - mama Cie woła bo już późno a przed nami długa droga wiec trzeba się wyspać.
-dobra już idę. - odpowiedziałam. Pogłaskałam,  przytuliłam i pożegnałam się z Kajtkiem.
-papa koniku - powiedział słodko Adam.Wzięłam Adama na ręce i poszliśmy do domu spać.
-Berta... - zaczął budzić mnie Adam.
-co. - spytałam
-mogę się do ciebie przytulić? bo miałem zły sen.
-Adam nie wydziwiaj idź do mamy. - opowiedziałam wkurzona.
-yhym - odpowiedział Adam. Potem to nie wiem co było bo od razu zasnęłam.
Rano:
-Berta! Wstawaj czas jechać! - budził mnie tato po swojemu. czyli najpierw mówi śmiesznym głosem a potem mnie łaskocze. Wstałam zjedliśmy śniadanie, zebraliśmy się, poszłam na chwilę do Kajtka i pojechaliśmy. Droga tym razem minęła mi szybko i wróciliśmy do naszego domu.

niedziela, 17 sierpnia 2014

8. Co dalej...

Rano obudziło mnie pianie koguta. Nie lubię go za bardzo ale ok. Wstałam i  zeszłam na dół, babcia już wstała i siedziała w kuchni.
-dzień dobry babciu :)
-a dzień dobry dzień dobry, jak się spało?
-a dobrze miałam kolorowe sny :)
-ooo.. to miło
- a co porabiasz? - spytałam
-sweterek dla Ciebie i Adasia - odpowiedziała
-oo.. to miło - odpowiedziałam. Zjadłam śniadanie, umyłam się i oczywiście poszłam do Kajtka. Długo nie posiedziałam u niego ponieważ przypomniało mi się o wczorajszym postanowieniu, że kupię siodło i różne potrzebne rzeczy dla konia. Więc wróciłam do domu i odpaliłam laptopa i szukałam rzeczy. Adam i reszta rodzina już wstała.
-co robisz? - spytał się Adam wchodząc do pokoju.
-kupuje rzeczy dla Kajtka typu siodło, wodze itp.
-aha - powiedział i wpatrywał się w monitor. Zadzwoniła Aszli czy możemy się spotkać, ale powiedziałam jej, że jestem u dziadków i opowiedziałam o Kajtku. Była zachwycona Kajtkiem ;) . Potem zadzwoniła Diana a potem Sylwia. Po rozmowach babcia zawołała mnie i Adama na obiad. Po obiedzie Przyszły paczki z rzeczami które zamówiłam, byłam bardzo zdziwiona, że tak szybko przyszły ledwo 4 godziny minęły.. (takk.. długo rozmawiałam z dziewczynami). Zamówienie się zgadzało więc poszłam od razu do Kajtka i założyłam (wiedziałam jak bo jak byłam na obozie to były zajęcia o koniach) i skoczyłam na niego. Było suuuper, od razu zaczęłam kłusować ;) nie bałam się bo zdążyłam się już z nim zaprzyjaźnić. Kajtek było widać, że też jest zadowolony, możliwe, że dawno nikt na nim nie jeździł.
-Beertaa... Bertaa.. choć na kolację. - Wydobył się głos taty z za domu.
-Już idę! - odkrzyknęłam. Wzięłam z Kajtka rzeczy i poszłam na kolację. Na kolację były racuchy z bananem i bitą śmietaną, pyycha.! Po herbacie położyłam się spać, tym razem mogłam zasnąć.
W następne 3 dni nic ciekawego się nie działo,
3 Dni później:
Wstałam bardzo późno.. co do koguta... to już przywykłam, że pieje i się nie budzę, a konkretnie obudziłam się o 10:15. Wstałam wzięłam prysznic i zeszłam na dół, oczywiście wszyscy już wstali babcia z mamą pojechały na plac targowy (jest sobota), dziadek poszedł wydoić krowy, Adam mu pomaga a ja zbieram się do Kajtka. Weszłam do zagrody ale nigdzie go nie widziałam, wołałam go, ale nic.. przerażona pobiegłam do dziadka.
-dziadek Kajtka nie ma!!
-nie ma bo mój kolega go zabrał do weterynarza go zbadać bo miał coś z oczami jak go wzięliśmy. - odpowiedział spokojnie.
-ufff... a myślałam, że uciekł
-hahaha od takiej właścicielki to by każdy koń uciekł - zaczął śmiać się Adam
-ha ha ha bardzo śmieszne! szkoda, że Cie Baśka (krowa) nie kopła!
-hehe lepiej uważaj - zaczął śmiać się dziadek.
-hahaha widzisz nawet dzidek się z Ciebie śmieje - odpwowiedziałam
-wrrrr...
-dobra dobra ja się z nikogo nie śmieje ale trzeba na krowę uważać bo ostatnio jest jakaś nerwowa - odp. dziadek.
-hahaha  - zaczęliśmy się wszyscy śmiać. Potem to nic więcej ciekawego się nie działo jeździłam na Kajtku jak wrócił, jedliśmy obiad no i nudy, nie trzeba opisywać ;)

Teraz posty się będą pokazywać raz na dzień a jak w danym dniu się nie pojawi to w następnym pojawią się 2 lub więcej, a przynajmniej będę się tak starać ;)

7. Cztery kopyta i rozwiana grzywa ♥

Dziś zaczyna się snapchigo* to są 2 tygodniowe letnie jakby ferie z okazji Paryskiego święta chonic* czyli święto radości i miłości. Więc przez 2 tygodnie jest wolne. Rodzice powiedzieli, że jutro pojedziemy na wieś do dziadków.Bardzo się ucieszyłam bo rzadko widujemy dziadków a tym razem cieszę się wyjątkowo ponieważ dziadek ostatnio kupił konika.
Następnego dnia:
-Berta... pora wstawać, jedziemy do babci i dziadka - budziła mnie mama. Otworzyłam oczy i ujrzałam mamę pochylającą się nad moją głową. Spojrzałam na zegarek i wskazywał godzinę 6:30.
-mamo.. czemu tak wcześnie?!- powiedziałam narzekając
-bo długa droga przed nami - odpowiedziała. Wstałam, zjadłam śniadanie, ubrałam się i pojechaliśmy. Droga mijała mi długo zwłaszcza, że Adam ciągle gadał, gadał i gadał. Gdy dojechaliśmy... babcia i dziadek czekali na nas przed domem siedząc na schodach.
-babcia!!!! - Adam wybiegł i wpadł ramiona babci - dziadek!!!! - krzyknoł zaraz jak odczepił się od babci. Ja zrobiłam tak samo tylko najpierw do dziadka a potem do babci ;)
-pewnie chcecie zobaczyć konika.. - rzekł dziadek
-jasne - powiedzieliśmy razem z Adamem
-to chodźcie - powiedział. Wybieg dla konia był za domem. I właśnie za domem na wybiegu ujrzałam kasztanowego jedzącego trawę ślicznego konia.! Był niesamowity, podbiegłam od razu gdy go tylko ujrzałam.
-Kajtek! Kajtek! - dziadek wołał konia.Kajtek popatrzył się i pogalopował do dziadka. W galopie wyglądał jeszcze piękniej.
-miał iść do rzezi. W ostatniej chwili go kupiliśmy. - powiedział dziadek
-ale czemu miał iść do rzezi? - spytałam się dziadka
-bo był na sprzedasz i nikt go nie chciał - powiedział smutno dziadek
-co to rzeź? - spytał się Adam. Zakłopotani z dziadkiem nie wiedzieliśmy co odpowiedzieć bo był jeszcze za mały by to wiedzieć.
-rzeź to.. jest.. - zaczął dziadek zakłopotanym głosem - takie pomieszczenie nieprzyjemne dla koników.
-a czemu nie przyjemne? - spytał Adam
-no po prostu takie jest. - odpowiedziałam - jak dorośniesz to Ci wyjaśnię.
-oki.
-dzieci!!! obiad!!! - wydobył się głos babci z za domu. Na obiad były kopytka w sosie truskawkowym, to było dla dzieci, a dla rodziców i dziadków były kopytka  w sosie mięsnym. Po obiedzie rodzice z babcią poszli na spacer, dziadek poszedł na popołudniową drzemkę, a ja z Adamem. Poszliśmy do pokoju. W pokoju się rozpakowałam i zaczęłam pisać w pamiętniku, a potem poszłam do Kajtka.Weszłam do zagrody gdzie był Kajtek, akurat pił sobie wodę. Podeszłam do niego i długo go głaskałam. Chyba mnie polubił bo ruszał głową w górę i w dół. Zrobiło się Ciemno.. wróciłam do domu i rodzice z babcią już tam byli.
-spodobał Ci się konik prawda? - spytała się babci
-tak, bardzo. - odpowiedziałam. Posiedzieliśmy sobie przy herbacie i z Adamem poszliśmy spać. Ale ja nie mogłam zasnąć więc gdy wszyscy poszli spać ja Zerwałam się z łóżka i poszłam do Kajtka. Długo u niego byłam bo jeździłam na oklep :) i postanowiłam, że kupię mu siodło.
Zrobiłam mu zdjęcie.
Źródło zdj.: Gruzja | kocham konie
*oznaczają zmyślenie XD

piątek, 15 sierpnia 2014

6. Ciąg dalszy... ;)

Następnego dnia po poznaniu Antka gdy weszłam do szkoły Aszli oczywiście do mnie podbiegła i opowiadała jak to ona gadała z Antkiem na fb. Zaczyna mnie to już wkurzać nie widzi nic po za czubkiem własnego nosa i nie widzi że innym dziewczyną  się też podoba Antek ale cuż, i tak jest kochana słodziutka Aszli. Poszłam się przebrać i w szatni ujrzałam Antka.
-cześć - powiedział
-hej - odpowiedziałam
-Aszli mnie zamęczy wiadomościami na fb
-hihi tak między nami to ona się w tobie zabujała - odważyłam się  powiedzieć. 
-w sumie to nie jest to dla mnie nowość, domyśliłem się ;) - uf... już myślałam, że powie ''wiesz... nie mów jej, ale ja w niej też''. Chyba bym tego nie przeżyła ;/. Zaraz po tym jak powiedział, obydwoje wyszliśmy z szatni. Aszli siedziała na ławce z Magdą i Sylwią. Podeszliśmy do nich i usiadłam koło Diany, a Antek usiadł koło Magdy. Podeszła do nas klasowa modnisia czyli  Dominika. 
-a ty co już wróciłaś z chorobowego? -spytałam sie Dominiki.
-taak, a widze że mamy nowego kolege w klasie :) - powiedziała podlizującym głosem
-tak Antek jestem 
-wow fajne imię, moje ulubione ;) 
-zawsze się tak mówi - powiedział Antek
-niee.. naprawdę to jest moje ulubione 
-a twoje ulubione to nie Bartek?? - wtrąciłam
-zamknij się nieudacznico - odpowiedziała 
-wooow nie no, jaki cios prosto w sercee... normalniee!!! ps. fajnie, że siebie nazwałaś a nie ja bo...
-yyyy.. powiedziałam coś
-Ej! cicho dziewczyny! - wtrącił się Antek 
-nie będziesz mi rozkazywał! - Dominika. Nagle przyszła Pani od historii.
-co to za krzyki? - spytała
-a tam Dominika znów uważa się za królową tej szkoły - powiedziała Diana
-Dominika! chcesz znów trafić do Pani Dyrektor?
-Nie!
-To prosiłabym żebyś się uspokoiła! 
-dobrze - Powiedziała i odeszła. Na następnej przerwie Dominika znów darła ryja ale nie zwracaliśmy na nią uwagę i  się znusziła. Po lekcjach wszyscy poszliśmy na pizzę, ale nie martwcie się nie do tej co był napad. Pizza była pyszna choć Margaritta a nie przepadam za nią. Po Pizzy poszliśmy do domu i założyłam bloga o zakochanej dziewczynie w koniach bo ostatnio kocham konie ale o tym to w przyszłości. 

Tak wiem, jest mało rozdziałów ale teraz postaram się dodawać więcej postów bo wena mi powróciła ;) 

czwartek, 6 marca 2014

5. Nowy... piękny... ♥

Adaś z trudem przechodził złamaną nogę... zwłaszcza pierwszą noc, no ale cóż taki już jego los. Ale dzisiaj nie o tym chciałam wam opowiedzieć. W moim życiu pojawił się ktoś bardzo ważny dla mnie. a było to tak:
Gdy wchodziliśmy z Adamem do szkoły Aszli podbiegła do mnie:
-mamy nowego chłopaka w szkole...-powiedziała- i jest suuuuupeeer
-no co ty? naprawdę? niegadaj. jaki on jest?
-j.. je.. jest po prostu fantastyczny.... - żekła rozmarzona aszli
-no to opowiadaj...
-nie będę ci nic opowiadać, sama zobaczysz na matmie!
-no dobraaa...
Gdy zadzwonił dzwonek wszyscy ustawili się pod klasą od matematyki, weszliśmy do klasy i Pani przedstawiła nam nowego chłopaka, był poprostu jak Aszli powiedziała fantastyczny! Był wysoki i szczupły, miał duże brązowe oczy, i fryzurę jak Jorge Blanco. Popatrzyłam na Aszli a ona rozmarzona wpatrywala się w niego. Przez całą matematykę myślałam tylko o nim. Po dzwonku na przerwę wszyscy wyszliśmy z klasy.
-mówiłam że jest fantastyczny? - powiedziała Aszli
-noooo... - odpowiedziałam
Usiadłyśmy na ławce z Sylwią, Magdą i Aszli gdy podszedł do nas nowy,
-cześć jestem Antek a wy jak się nazywacie? - żekł nowy
-ja jestem Aszli - wyrwała się Aszli
-ja Berta - powiedziałam łagodnie żeby uspokoić Aszli
-ja Sylwia
-a ja Magda
-fajne imiona... - powiedziała Antek
-dzięki - powiedziała rozmarzona Aszli
-spoko, mogę się do was przysiąść?
-jasne - odpowiedziała Sylwia. Siedzieliśmy tak przez całą przerwę śmiejąc się i żartując. Ale nie tylko przez przerwę ale na każdej przerwie. Po szkole poszłam po Adama i wyszliśmy ze szkoły z Magdą. Gadałyśmy o Antku gdy przyszła chwila rozłąki i każda z nas poszła w swoją stronę.
-kto to jest Antek? - spytał się Adam
-nowy chłopak u nas w klasie.
-aaa.. - odpowiedział. Po kolacji weszłam na Fejsa i miałam zaproszenie do znajomych od Antka.


Więc... przepraszam że nie było tak długo rozdziału ale nie mam czasu.. nauka itp itd. XD Ale w końcu znalazłam chwilką i się pojawił. Przepraszam, że taki krutki ale nie mam pomysłu XD.  więc mam nadzieję że wam się podobał :) papa

środa, 22 stycznia 2014

4.Biedny Adaś...

Minęły 2 tygodnie od "Awantury w pizzerii".. Dzień jak co dzień: chodziłam do szkoły, kłóciłam się z Adamem, i spotykałam się z moimi koleżankami.
-Adam oddaj mi ten długopis!!!! - Wrzeszczałam na Adama
-Po co Ci on? - spytał się Adam
- Niech pomyślę... hymmmm... o mam! Żeby odrobić lekcję!!!
-Lekcje nie zając nie uciekną 
-No i właśnie tu się mylisz. Moje lekcje uciekną i dostanę minusa z Polskiego, a twoje głupie rysunki mogą zaczekać!
-O nie to nie są głupie rysunki tylko zgubiłem swój długopis!
-I to jest powód żeby kraść mi w nocy?!!! - wrzeszczałam 
-Ja nie ukradłem tylko wziołem bez pytania.
-Dobra możesz sobie Go wziąć tylko ty będziesz miał stary a ja kupię sobie nowy!! - powiedziałam zakładając plecak na plecy. Wyszliśmy do szkoły i kupiłam sobie długopis. Po szkole miałam iść do Aszli.
Na czwartej przerwie:
Siedziałyśmy z koleżankami na czerwonej ławce na podwórku gdy podeszła do mnie Pani Dyrektor.
-Berto możesz podejść do sekretariatu, bo Adam zrobił coś sobie w nogę i bardzo Go boli. - powiedziala dyrektorka 
-Dobrze - odpowiedziałam z niepokojem. Dziewczyny poszły ze mną. Weszłyśmy do sekretariatu a tam na dużym miękkim krześle siedział Adam trzymając się za kostkę u lewej nogi. Była przy nim pani wychowawczyni i pani sekretarka.
-Adam! Co ci się stało? - Spytałam z niepokojem.
-Nie wiem grałem z chłopakami w nogę i upadłem i nie mogłem wstać. - odpowiedział przestraszonym głosem. Przytuliłam Go, a Pani sekretarka zadzwoniła do taty bo tylko on był w domu. Tata szybko się zjawił i od razu pojechaliśmy do szpitala, ja razem z nimi bo się bałam o Adasia. Pani doktor opatrzyła mu nogę, zrobiła prześwietlenie i  wyszło, że ma ją złamaną. Pani poszła po gips:
-Tatuś, boję się - powiedziała Adaś
-Nie ma się czego bać,- powiedział tata- trzeba patrzeć na to z dobrej strony. Kumple będą się podpisywać, nie będziesz chodził do szkoły przez 2 tygodnie - pocieszał tata Adama. Pani założyła mu gips i powiedziała, żeby Adam został przez jedną noc w szpitalu na obserwacji ponieważ złamanie jest poważne. Adam się zgodził. Tata został z Adasiem w szpitalu na noc, a ja wróciłam do domu autobusem. 

Hej, tu autorka, 
przepraszam, że taki krótki, ale nie miałam pomysłu. Obiecuję, że następny będzie dłuższy. :D

środa, 15 stycznia 2014

3. Awantura w pizzerii.

Dzień w szkole minął mi świetnie z nowymi poznanymi dziewczynami. Po lekcjach poszłyśmy odnieść plecaki do domów. Weszłam do domu:
-mamo nie czekaj na mnie z obiadem bo idę na pizze. - powiedziałam wchodząc do kuchni
-a z kim ? - spytała się mama
-z koleżankami z kl.
-dobrze, dam Ci trochę kasy pewnie Ci się przyda - powiedziała mama wyciągając pieniądze z dużego, czerwonego portfela.
-pewnie, że się przyda. Dziękuje. papa
-pa, baw się dobrze - krzyknęła mama
Wybiegłam szybko z bloku. Dziewczyny już tam stały.
-to do której idziemy? - spytała się Diana
-może... do tej nowej? - zaproponowała Magda
-dobra - powiedziałam
Pizzeria była nie daleko, szłyśmy wesołe przez miasto.
-to ta! - krzyknęła Sylwia. Skręciłyśmy do niej i weszłyśmy. Była ona ogromna z mnóstwem miejsc dla gości a było ich mało. Podeszła do nas miła Pani:
-dziewczynki szukają miejsca? - spytała się Pani
-taak - powiedziałam
-to może tam? - wskazała miejsce. Podeszłyśmy do wskazanego a Pani dała nam Menu. Było tam mnóstwo pizz. wybrałyśmy Margaritte.
-ile razem mamy kasy? - spytała się Aszli
-ja mam 20 zł - powiedziała Diana
-ja 5 zł - powiedziała Magda
-ja 10 - powiedziała Sylwia
-Aszli, a ty ile masz? - spytałam
-20 zł - powiedziała Aszli. Pani przyniosła pizze, była bardzo smaczna. Ludzi było coraz więcej, wchodzili i wychodzili. Nagle...,  weszła banda pijaków. Pani chciała ich wyprosić:
-przepraszam ale pijaków nie wpuszczamy! - rzekła Pani do pijaków
-A my tylko po wódkę!! - wrzasli pijacy.
-nie widzicie napisu, że nie trzeźwym alkoholu nie sprzedajemy?! - Wrzasła Pani. Nagle wysunął się jakiś facet przed wszystkich.
-ale my nie jesteśmy nietrzeźwi! - powiedział
-właśnie widze! - krzyknęła Pani, wszyscy patrzyli z zaciekawieniem co dalej. Nagle podszedł jakiś facet i powiedział temu co był z przodu szepnął coś do ucha.
-dobrze chłopaki nic tu po nas! - powiedział ten z przodu, i wszyscy wyszli.
-widziałyście? hehe - powiedziała Aszli śmiejąc się i zaczęłyśmy się śmiać.Po 5 minutach nagle w szybe obok której siedziałyśmy, wybił niewielki kamyk. Zbuntowana banda pijaków się powiększyła o 10 razy, wcześniej była ich 5, a teraz co najminiej 25. Od razu podbiegła do nas Pani kelnerka schowałyśmy się pod stół.
-nic wam nie jest? - spytała przerażona kelnerka
-nie - powiedziałyśmy razem.
-chcemy wódki chcemy wódki - wrzeszczała banda pijaków. Pani razem z nami podbiegła do toalet, tam pokazała nam ukryte przejście. Wybiegłyśmy z tam tąd i pobiegłyśmy do mnie.
-jiż wryciłaś? - spytała mama wrzeszcząc z kuchni
-tak! mamo przyprowadziłam kolerzanki bo tam w tej pizzeri pijacy się zbuntowali i wybili szybe i ... - mówiłam z pośpiechem i przerażeniem. powiedziałam mamie wszystko.
-trzeba zadzwonić na policje! ja dzwonie a wy idżcie do pokoju - powiedziała mama. Weszłyśmy do pokoju.
- ładnie tu masz - powiedziała Diana
-dziękuje - odpowiedziałam. Podeszłyśmy do okna bo był widok na pizzerie. Podeszłyśmy i zgadnijcie co zobaczyłyśmy... tych pijaków była masa chyba z 50. Naszczęcie policja przyjechała bardzo szybko. Oglądałyśmy całą akcję, ale nie będę pisać bo jak policja przyjechała to pijaki się uspokoliji i było wszystko w porządku. Gdy już był spokój dziewczyny poszły do domów. Dziś okropnie się bałam.

czwartek, 19 grudnia 2013

2.Nowi ludzie

Wróciliśmy do domu, mama zadawała nam mnóstwo pytań na temat szkoły. Po obiedzie poszłam poznać sąsiadów. Najpierw poszłam na górę, tak naprawdę to nie wiem po co poszłam na dach jesteśmy na najwyższym piętrze no ale ok. poszłam na prawo, otworzyła mi szczupła dziewczyna a brązowymi włosami.
-Cześć jestem Berta nowa sąsiadka z lewej. - przedstawiłam się
-Cześć jestem Cassie miło mi Cie poznać - odpowiedziała.
-Mi też :) - powiedziałam z uśmiechem. Pogadałyśmy jeszcze trochę i poszłam dalej. Obeszłam sąsiadów dookoła, z dołu jest Martina, z lewej jest Cassadie o wiele ode mnie starsza, ale miła. Wyszłam na dwór rozejrzeć się po okolicy. Gdy wróciłam do domu mamy i Adama nie było, taty też nie, ale tata poszedł do nowej pacy. Minęły 2 godziny i wrócił tata, spytał się gdzie mama i Adam, ale odpowiedziałam że nie wiem. Minęły kolejne 2 godziny i wrócili.
-Gdzie wy byliście? - spytałam się
-pojechaliśmy na zakupy szkolne dla Adasia, bo jeszcze nic nie miał. - odpowiedziała mama
-Chcieliśmy Ci powiedzieć, ale nie było Cie było - powiedział Adam
-Gdzie byłaś? - spytała się mama.
-Poznawałam okolicę.
-Dobrze, na godz. będzie kolacja dziś robię tort czekoladowy na pożegnanie wakacji. - powiedziała mama
-mmmmm pycha - powiedzieliśmy z Adamem razem
Poszłam do pokoju. Leżałam na łóżku i nie miałam co robić. Włączyłam kompa weszłam na face. a tam... 20 zaproszeń do znajomych z nowej klasy. Ucieszyłam się, ... nie wiem z czego... Była Dostępna Diana, trochę z nią popisałam. Mama mnie zawołała na kolację, tort czekoladowy mamy był pyszny. Poszłam wcześnie spać.
Następnego dnia:
Wstałam wcześnie rano... sama nie wiem dla czego mam do szkoły na 9:00 a wstałam o 6:00. Zebrałam się i popisałam trochę w pamiętniku i już musiałam iść. Do szkoły mam blisko, wystarczy pójść przez 2 ulice i już.
W szkole:
Przebrałam się i podeszłam do mnie szczupła, niska brunetka:
-Cześć, jestem Aszli - przedstawiła się
-Cześć, jestem Berta - odpowiedziałam
-Oprowadzić Cie po szkole?
-Dobrze - odpowiedziałam
Aszli oprowadziła mnie po szkole i był dzwonek. Najpierw była historia. Lekcja minęła mi bardzo szybko. Po dzwonku wszyscy wybiegli na korytarz. Podeszła do mnie Diana, Aszli i jeszcze 2 inne dziewczyny.
-To są nasze koleżanki. - powiedziała Aszli
-Jestem Magda - powiedziała blondynka
-Jestem Sylwia - powiedziała dziewczyna z brązowymi włosami.
-Miło mi was poznać :) - powiedziałam z uśmiechem
-pójdziemy na na pizze po szkole? - spytała się Sylwia.
-taak z przyjemnością - powiedziałam

1.Nowe miejsce

Jestem Berta i razem z moim młodszym bratem Adamem i rodzicami, nie dawno się przeprowadziliśmy do Paryża. Wcześniej mieszkaliśmy w Kanzas, to małe miasteczko nie daleko z tąd. Teraz mieszkamy w pięknym mieszkaniu na 10 piętrze, w końcu mamy z bratem osobne pokoje. Teraz opisze swój pokój: jest duży i przestronny, ma fioletowe ściany po prawej mam białe łóżko z szafką nocną, obok znajduje się wielka szafa z ubraniami, następnie są półki w ścianie obok jest wielkie białe biurko a koło niego mam okno z małym balkonem.
Jutro pierwszy dzień szkoły, denerwuje się bo nikogo tu nie znam. Poszłam dziś szybko spać. Następnego dnia:
-Berta Berta wstawaj bo dzisiaj pierwszy dzień szkoły wstawaj wstawaj - wrzeszczał Adam
-Dobra dobra już wstaje uspokój się! - odpowiedziałam Adamowi zaspanym głosem.
Ubrałam się, zjadłam śniadanie i wog. przygotowałam się do szkoły. Wyszłam z bloku i zobaczyłam młodzież idącą do szkoły, pomyślałam, że to za nimi mam iść do szkoły. Przez całą drogę Adam mi coś gadał, ale nie wiem co bo byłam zamyślona jak mnie zaakceptują.
W szkole:
Szkoła jest duża i kolorowa. Weszliśmy do niej, cała młodzież zbierała się już na apel rozpoczynający rok.
spóźniliśmy się trochę ale to nic. Dostałam szafkę nr. 35 a mój brat nie wiem i pobiegliśmy na hale. Było mnóstwo dzieci podeszłam do jakiejś Pani i spytałam się która to kl. 6. Pani wskazała mi daną klasę i jeszcze o Adama się spytałam o klasę 2 i Pani wskazała mi daną klasę. Adam poszedł do swojej a ja do swojej. Usiadłam koło jakiejś dziewczyny. Apel jak to apel nie będę pisała bo same nudyyy. po apelu rozeszliśmy się do klasy. Każdy zajął miejsca i Pani mnie przedstawiła. Po przedstawieniu i wog. podeszła do mnie ta dziewczyna co koło niej usiadłam. 
-Jestem Diana - powiedziała - a ty?
-Jestem Berta - odpowiedziałam - milo mi Cie poznać
-mi też :) 
-muszę iść do brata
-dobrze, pa do jutra - pożegnała mnie Diana
-no, cześć - odpowiedziałam jej
Adam już czekał przy drzwiach wyjściowych z jakimiś chłopakami.Wyszliśmy ze szkoły.